পৰিৱৰ্তনৰ কাহিনী

এজন ব্যক্তিৰ পৰা আৰম্ভ কৰক।

DEHAT ৰ নিজৰ কেছ ৰেকৰ্ডৰ পৰা লিখা। প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ নাম য’ত ৰেকৰ্ডত উল্লেখ কৰা হৈছে তাতেই ৰখা হয়; শিশুৱে সলনি কৰা নাম কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। কাৰোবাক বাছি লওক আৰু তেওঁলোকৰ জীৱনটো পঢ়ক।

ষোল্লজনী ছোৱালী স্কুলৰ পৰা ঘৰলৈ চাইকেলিং স্কুলৰ পৰা ঘৰলৈ গৈ থাকোঁতে অচিনাকি মানুহৰ ট্ৰাকৰ ভিতৰত এটা শিশুৱে কান্দি থকা শব্দ শুনিলে। তেওঁলোকৰ এজনৰো বয়স পোন্ধৰ বছৰতকৈ বেছি নাছিল। শিশু সংসদ এখন গাঁৱৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় ক্ৰিকেট বেট, বল, একো নাছিল। প্ৰাপ্তবয়স্কসকলে দেখা বন্ধ কৰা ধৰণৰ অনুপস্থিতি। ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে নকৰিলে। অৰুণ তথ্য মন্ত্ৰী, বয়স বাৰ বছৰ এটা বাৰ বছৰীয়া শিশুক বজাৰ চহৰত কাম কৰিবলৈ পঠিওৱা হ’ল। লক্ষ্য কৰা ব্যক্তিজন আছিল আন এটা বাৰ বছৰীয়া ল’ৰা। শিৱ নিৰ্বাচিত প্ৰধানমন্ত্ৰী, বয়স এঘাৰ এঘাৰ বছৰীয়া, সদ্য নিৰ্বাচিত, আৰু সভা খুলিব নোৱাৰা। ছমাহৰ পাছত সি সেইবোৰ চলাই আছিল। ৰুবি লাৰ্নাৰ, আৰু তাইৰ টিচাৰ প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী তাইৰ ঘৰৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল। এদিন মাকে তাইক ভিতৰলৈ মাতিছিল। ৰিনা শিশু সংসদৰ সদস্য তাইৰ পৰিয়ালৰ মনটো যিটোৱে সলনি কৰিলে সেয়া কোনো তৰ্ক নাছিল। তাই আৰু আন ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে ইতিমধ্যে কি কৰিছে সেয়া চাই আছিল। কিৰণ শিক্ষাৰ্থী, বয়স তেৰ বছৰ তেৰ বছৰীয়া, স্কুলৰ বাহিৰত, পুনৰ এটা শ্ৰেণীকোঠাত, আৰু তাত নিস্তব্ধ। তাইৰ শিক্ষকে ঠেলি নিদিলে। পঞ্চাশজন শিক্ষাবিদ কন্যা শিশু অধিকাৰ কৰ্মী, যমুনাহা এগৰাকী ছোৱালীয়ে ক’ব তাইৰ বিয়াৰ কথা চৰ্চা হৈ আছে। তাই অচিনাকি মানুহক নক’ব। অভিভাৱকৰ সমিতিসমূহ বালিকা শিক্ষা অধিকাৰ সমিতি বিফলতাৰ কাৰণেই পদ্ধতি সলনি হ’ল। এই কাহিনী DEHAT এ এৰি নিদিয়ে। সাতষষ্ঠিখন গাঁও স্বাধ্যায় শিক্ষণ কেন্দ্ৰ ইতিমধ্যে স্কুল এৰি যোৱা শিশুৰ বাবে শ্ৰেণীকোঠাটো কঠিন অংশ নহয়। তাৰ ভিতৰলৈ উভতি খোজ কাঢ়ি যোৱাটোৱেই হৈছে। জগদীছপুৰ বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি সেয়া প্ৰায় কেতিয়াও নহয়। এনেকুৱা হ’ল কাৰণ যিখন কমিটীয়ে বিদ্যালয়খন চলাব লাগিছিল সেইখন কমিটীয়ে চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। বিশজনী ছোৱালী বাহৰেইচ চহৰলৈকে বন গাঁও ক্লিফটো সাক্ষৰতা নহয়। ছোৱালী এজনী চৈধ্য বছৰ বয়সত ওচৰৰ স্কুলখন বহুত দূৰলৈ যোৱা বছৰটো। বাৰজন শিক্ষক চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় নতুন অট্টালিকা নাই, নতুন বাজেট নাই। মজিয়া, দেৱাল আৰু কৰিডৰটো ইতিমধ্যে আছিল। সুৰক্ষা বুথটো দৰগাহ মেলা, বাহৰৈচ এটা তম্বু, এখন টেবুল আৰু এটা নম্বৰ সকলোকে কোৱা হৈছিল। সেইটোৱেই হস্তক্ষেপৰ সমগ্ৰ। সীমান্তৰ মঞ্চ ভাৰত আৰু নেপাল, একেলগে কাম কৰা গাঁৱৰ মাজৰ ফাঁকত শিশু নিৰুদ্দেশ নহয়। প্ৰতিষ্ঠানৰ মাজৰ ব্যৱধানত হেৰাই যায়। বাইসত্তৰগৰাকী মহিলা এটা আত্মসহায়ক গোট, আৰু এটা ৰেচনৰ দোকান টকা সঞ্চয় কৰিবলৈ একেলগে আহিছিল। এটা জনসেৱাক জবাবদিহি কৰিবলৈ একেলগে থাকিল। আঠখন বন সমিতি ভানগ্ৰাম আজাদি সংঘৰ্ষ সমিতি বন অধিকাৰ আইনখনে এটা পথৰ সৃষ্টি কৰিলে। ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাৰ অৰ্থ আছিল এখন বিধি পঢ়া, এখন কমিটী গঠন কৰা আৰু কাৰো হাতত নথকা নথি-পত্ৰ একত্ৰিত কৰা। পাঁচখন গ্ৰাম পঞ্চায়ত তথ্যৰ অধিকাৰ ব্যৱহাৰ কৰা বাসিন্দাসকল তথ্যৰ অধিকাৰক সাধাৰণতে গণতান্ত্ৰিক নীতি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। পাঁচখন পঞ্চায়তত আপুনি আবণ্টিত মাটিখিনি পোৱাৰ উপায় আছিল। এশ সাতাল্লিশ আশা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সামাজিক স্বাস্থ্য কৰ্মী এখন আশা হৈছে জনস্বাস্থ্য ব্যৱস্থাৰ শেষ মাইল। তাইৰ কৰ্ম পৰিস্থিতি স্বাস্থ্যজনিত বিষয়, এইচ আৰ নহয়। দহখন গাঁও সমিতি আৰু শিশু সংসদ সীমান্তৰ ওচৰত শিশু সুৰক্ষা সতৰ্কতাৰে চলিব নোৱাৰে। ইয়াৰ বাবে এটা মঞ্চ, এটা পঞ্জীয়ন আৰু কৰ্তৃপক্ষলৈ ওলাই যোৱাৰ এটা জনা পথৰ প্ৰয়োজন। পাঁচ হাজাৰ শ্ৰমিক দহটা গ্ৰাম পঞ্চায়ত, এক গেট যেতিয়া ষ্টেট ফাৰ্মছ কৰ্প’ৰেশ্যনে পঞ্চমটো বন্ধ কৰিবলৈ আগবাঢ়িল, তেতিয়া মহিলা মঞ্চই মিত্ৰতা গঢ়ি তুলিলে আৰু ছয় সপ্তাহ ধৰি ইয়াৰ বাবে যুক্তি দি থাকিল। দ্বাৰিকা প্ৰসাদ দিন হাজিৰা, তাৰ পিছত কৃষক চাৰি হাজাৰ বৰ্গফুট, পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে খেতি কৰা, আৰু দিনটোত পঞ্চাশ টকা যেতিয়া কাম বিচাৰি পোৱা গৈছিল। গীতা দেৱী কাৰিকোট মাইয়া আজিভিকা অধিকাৰ সংগঠন ইয়াতকৈ ডাঙৰ শস্য নহয়। দুটা শস্য, বিভিন্ন ঘড়ীত, মাটিৰ পৰা বেছিভাগ মানুহে পৰিকল্পনা কৰিবলৈ অতি সৰু বুলি ক’ব। ৰাধেশ্যাম গংগা আজীৱিকা অধিকাৰ সংগঠন এজন ক্ষুদ্ৰ কৃষকৰ বাবে বিফল হোৱা পৰীক্ষাটো ডাটা পইণ্ট নহয়। এটা ঋতু। গতিকে তেওঁ পৰীক্ষাটো সৰু কৰি দিলে।

24 অধিক দেখুৱাওক