কিয় এইটো দান নহয়।
2005–06 ৰ পৰা প্ৰতিটো নিৰীক্ষিত বৰ্ষই ইয়াত বিচৰা প্ৰতিটো টকাৰ মূল আধাৰ।
ইয়াৰে কোনটো DEHAT ৰ পদ্ধতি?
আজি স্কুলৰ পৰা টানি অনা এজন শিশু হৈছে স্থানীয় অৰ্থনীতিয়ে দশক দশক ধৰি কঢ়িয়াই নিবলগীয়া হোৱা এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক। এই বছৰ জল সুৰক্ষা নথকা এজন কৃষক হৈছে অহা বছৰ দৈনিক মজুৰিৰ কামৰ বাবে প্ৰব্ৰজন কৰা পৰিয়াল।
খৰচ সেইজন ব্যক্তিৰ লগত নাথাকে যাৰ লগত ঘটিল৷ ই সমগ্ৰ জিলাখনতে গতি কৰে - কৰদাতা কম, জৰুৰীকালীন সহায়ৰ প্ৰয়োজন হোৱা লোক, বাকী সকলো কামৰ বাবে কম বাকী থাকে।
আমি কৰুণাত কাম নকৰো, আৰু আমি এটা সম্প্ৰদায়ক সমাধানেৰে ভৰাই দিবলৈ অপেক্ষা কৰি থকা খালী পাত্ৰ হিচাপে গণ্য নকৰো।
মানুহবোৰ সমাধান কৰিবলগীয়া সমস্যা নহয়।
কৃষক, অভিভাৱক, শ্ৰমিক, দোকানী আৰু নিৰ্বাচিত পঞ্চায়ত সদস্য যিসকলৰ সামৰ্থ্য কেতিয়াও বাধা নাছিল। যিটো নোহোৱা হৈছিল সেয়া আছিল এখন কাৰ্যক্ষম বিদ্যালয়, উপস্থিত হোৱা এজন স্বাস্থ্যকৰ্মী, ঋণ দিবলৈ ইচ্ছুক বেংক, অভিযোগ পঞ্জীয়ন কৰিবলৈ ইচ্ছুক থানা।
আমাৰ কামে সেই বাধাবোৰ আঁতৰাই পেলায়, এটাকৈ ঘৰ আৰু এটাকৈ প্ৰতিষ্ঠান।
মাটিৰ বিবাদত জয়ী হোৱা মহিলাগৰাকীয়ে কেৱল মাটিখিনিয়েই নাৰাখে - এতিয়া তেওঁৰ হাতত আগতে লাভ কৰিব নোৱাৰা ঋণৰ জামিন আছে৷
ইটাৰ ভঁৰালৰ সলনি স্কুলত থকা শিশুৱে দহ বছৰত মজুৰি আদায় কৰা, একো ৰাহি নোহোৱাকৈ হাতৰ শ্ৰমৰ বাবে বয়সীয়াল হোৱাৰ সলনি।
ৰাসায়নিক সামগ্ৰীৰ পৰা আঁতৰি প্ৰাকৃতিক কৃষিৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱা এজন কৃষকে সেইবোৰৰ মূল্য দিবলৈ ঋণ লোৱা বন্ধ কৰে, আৰু অৱশিষ্টখিনি নিজৰ পৰিয়ালক খুৱাব পৰাটো বন্ধ কৰে।
সংকটৰ পূৰ্বে স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ ওচৰলৈ যোৱা পৰিয়াল এটাই জৰুৰীকালীন অৱস্থাত জিলা চিকিৎসালয়ত উপস্থিত হোৱা একেটা পৰিয়ালতকৈ জনস্বাস্থ্য ব্যৱস্থাৰ খৰচ কম।
যিজন শ্ৰমিকক প্ৰকৃততে আইনে ইতিমধ্যে নিশ্চয়তা দিয়া মজুৰি দিয়া হয়, তেওঁ সেই মজুৰি স্থানীয় বজাৰত খৰচ কৰে, তাৰ এটা অংশ ঠিকাদাৰৰ হাতত হেৰুৱাই পেলোৱাৰ পৰিৱৰ্তে যিয়ে কেতিয়াও সম্পূৰ্ণকৈ দিয়াৰ উদ্দেশ্য নাছিল।
যেতিয়া এটা পৰিয়ালৰ আয় সুস্থিৰ হয়, তেতিয়া ইয়াৰ অধিকাংশই বাহৰেইচত থাকে - স্থানীয় বজাৰত খৰচ কৰা, স্কুলৰ মাচুলৰ বাবে সঞ্চয় কৰা, বাৰিষাৰ আগতে অলপ ভাল চালৰ দিশত ৰখা।
উদাৰতাৰ একমুখী হস্তান্তৰ।
ভাগ কৰা স্থানীয় অৰ্থনীতিত অংশীদাৰিত্ব।
অৰ্থনীতিয়ে সৰ্বোত্তম কাম কৰে যেতিয়া মানুহৰ হাতত এটা কাৰ্যক্ষম বেংক একাউণ্ট, এটা স্পষ্ট মাটিৰ পট্টা আৰু প্ৰকৃততে অহা মজুৰি থাকে - কৃতজ্ঞতাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ নহয়।
এই কামে সেই অৰ্থনীতিৰ দিশত গঢ়ি তুলিছে, এটা এটাকৈ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা প্ৰাপ্যতা।
এটা পৰিয়ালে খৰচ কৰা ধন পিছৰ পৰিয়ালটোৰ বাবে আয় হৈ পৰে।
বাহৰেইচত থকা টকা এটাই আন ঠাইত খৰচ কৰা একেটা টকাতকৈ বাহৰেইচৰ বাবে বেছি কাম কৰে। সেইটোৱেই মৰ্যাদাভিত্তিক, স্থানীয় আয়ৰ সমগ্ৰ যুক্তি৷
এই কাৰণেই আমি এই পেজত থকা মানুহবোৰক দানকাৰী নহয়, অংশীদাৰ বুলি কওঁ।
এজন দাতাই দিয়ে আৰু আগবাঢ়ি যায়। এজন অংশীদাৰে সুধিলে পিছৰ বছৰত টকাখিনিৰ কি হ’ল - আৰু আমি তেওঁলোকক কওঁ।
দুটা দশকৰো অধিক সময় ধৰি ডেহাটে বাহৰেইচ, শ্ৰৱস্তি, বলৰামপুৰ আৰু লখিমপুৰ খেৰীৰ সম্প্ৰদায়সমূহৰ সৈতে - তেওঁলোকৰ সন্মুখত নহয় - শিশু সুৰক্ষা, মহিলাৰ স্বায়ত্তশাসন, কৃষি জীৱিকা, আৰু ইয়াৰ সকলোবোৰ চলি থকা ৰাজহুৱা ব্যৱস্থাৰ ওপৰত কাম কৰি আহিছে।
আমাৰ ভূমিকা কোনো সম্প্ৰদায়ৰ সন্মুখত থিয় হোৱা নহয়।
ইয়াৰ কাষত থিয় হৈ থাকিব যেতিয়ালৈকে ইয়াক তাত আমাৰ আৰু প্ৰয়োজন নহয়৷
আমি সেইটো জুখিব পাৰো যে আমি কোনো এখন গাঁৱত কিমান দ্ৰুতগতিত অপ্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছো - আমি কিমানখিনি বিতৰণ কৰোঁ তাৰ দ্বাৰা নহয়।
DEHAT ৰ জৰিয়তে বিনিয়োগ কিয়?
কাৰণ আমি পঞ্চায়ত আৰু থানাত যিমান সময় কটাওঁ, ব্যক্তিগত গোচৰত সিমান সময় কটাওঁ - কাম কৰা ব্যৱস্থা এটাই পৰৱৰ্তী শিশুটিকো সুৰক্ষা দিয়ে।
কাৰণ প্ৰকৃততে কাম কৰা জিলা শিশু সুৰক্ষা ইউনিটে ৰাজ্যখনক অন্যথা পুঁজি দিবলগীয়া হোৱা জৰুৰীকালীন অৱস্থাতকৈ কম খৰচ কৰে।
কাৰণ বাহৰেইচৰ অৰ্থনীতি বৃদ্ধি নহয় আনহাতে ইয়াৰ এক তৃতীয়াংশ ল’ৰা-ছোৱালী স্কুলৰ বাহিৰত।
কাৰণ বলবৎ হোৱা শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ গোচৰ এটা চেৰিটি নহয় - ইতিমধ্যে যি কৰিব বুলি কোৱা হৈছে সেয়া আইনে কৰাটোৱেই৷
আৰু কাৰণ যিখন জিলাৰ জনসংখ্যাৰ বৃহৎ অংশৰ ৰাজ্যখনৰ ওপৰত কোনো কামৰ দাবী নাই, সেইখন জিলা জনসংখ্যাৰ সেই অংশৰ মাজত আবদ্ধ হৈ নাথাকে৷
ভাষাটো আঁতৰাই পেলাওক, আৰু ইয়াত এইটো আচলতে কি।
ইতিমধ্যে আপুনি বাস কৰা সমাজ এখনত বিনিয়োগ।
মানুহৰ ওপৰত এক বিনিয়োগ।
ইতিমধ্যে এই কাম কৰা বুলি কোৱা প্ৰতিষ্ঠানসমূহত বিনিয়োগ।
স্থানীয় অৰ্থনীতিত বিনিয়োগ য’ত এটা পৰিয়ালে খৰচ কৰা ধন আনটোৰ বাবে আয় হৈ পৰে।
এটা বিনিয়োগ যিটো এটা নিৰ্দিষ্ট গোচৰ বন্ধ, এটা নিৰ্দিষ্ট ঋণ পৰিশোধ, এটা নিৰ্দিষ্ট শিশু পুনৰ নামভৰ্তি কৰা হিচাপে দেখা যায় - কেৱল এটা ভাল অনুভৱ নহয়।
এতিয়াও সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা নাইনে এই যুক্তি যুক্তিসংগত হয়নে নহয়?
এই পৃষ্ঠাত উল্লেখ থকা যিকোনো নিৰ্দিষ্ট দাবীৰ প্ৰমাণ আমাক সুধক - এটা সংখ্যা, এখন জিলা, এটা কাৰ্যপদ্ধতি। আমি উৎস দেখুৱাম, নাইবা স্পষ্টকৈ ক’ম ক’ত এটা দাবী শুনাৰ তুলনাত দুৰ্বল।