অধিকাৰ আৰু প্ৰাপ্যতা
এনে এটা বিন্দুত কাম কৰক য’ত এটা আইনী বা নীতিগত প্ৰতিশ্ৰুতি দৈনন্দিন জীৱনৰ সৈতে মিলি যায়, যাতে প্ৰৱেশ নিৰ্ভৰ নকৰে কেৱল এটা পৰিয়ালৰ জটিলতাক নেভিগেট কৰাৰ ক্ষমতাৰ ওপৰত।
তাই এখনত সোমোৱাৰ আগতে তাইৰ খিৰিকীৰে মহিলাৰ সভাবোৰ চাই আছিল
স্কুল শেষ হোৱাৰ আগতেই বিয়া কৰাইছিল, চলাচলত বাধা আছিল, সহ্য কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল। তিনিবছৰৰ পাছত তাই গাঁওখনে ব্লক অফিচলৈ পঠোৱা মানুহজনী আছিল।
বহুদিন মঞ্জুৱে নিজৰ খিৰিকীৰে মহিলাৰ সভাবোৰ চাই আছিল। মুকলিকৈ যোগদান কৰিলে নিৰাপদ অনুভৱ নহ’ল। পঢ়া-শুনা শেষ কৰাৰ আগতেই তাই বিয়া হৈ গৈছিল আৰু তাইৰ গতিবিধি আৰু সিদ্ধান্তৰ ওপৰত বাধা আৰোপ কৰি, আৱেগিক, শাৰীৰিক আৰু সামাজিক ক্ষতিৰ সৈতে তাইক সাধাৰণ বুলি গণ্য কৰিবলৈ শিকাইছিল।
স্থানীয় আজীৱিক অধিকাৰ সংগঠনৰ সভাবোৰ আছিল এক বেলেগ ধৰণৰ কোঠা। মহিলাসকলে ইজনে সিজনৰ কথা শুনিছিল আৰু অধিকাৰ, সমতা, হিংসা আৰু আত্মসন্মানৰ জৰিয়তে কাম কৰিছিল। DEHAT এ JAI AZADI কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে সেই শিক্ষণৰ সুবিধা কৰি দিছিল। কোনো এটা অধিবেশনে একো সলনি কৰা নাছিল। তাইৰ প্ৰথম খোজটো আছিল চোৱাৰ পৰা বহিবলৈ যোৱা।
ঘূৰি আহি থকাৰ লগে লগে তাই প্ৰশ্ন কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ধৰিলে। আন মহিলাৰ বিৱৰণীয়ে তাইক বুজিবলৈ সহায় কৰিছিল যে তাইৰ অকলশৰীয়াও নহয়, দোষো নাই। তাই নিজৰ পঢ়া-শুনা পুনৰ আৰম্ভ কৰিলে, খেতি আৰু ঘৰুৱা সিদ্ধান্তত বৃহত্তৰ অংশ লৈছিল আৰু ল’ৰা-ছোৱালীক স্কুলত ৰাখিছিল।
তাৰ পিছত ৰাজহুৱা হ’ল নেতৃত্ব। তাইৰ অঞ্চলৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে অসুৰক্ষিত পথত বহু দূৰ খোজ কাঢ়িছিল কাৰণ গাঁওখনত কোনো স্কুলৰ ভৱন নাছিল। মঞ্জুৱে সিদ্ধান্ত ল’লে যে এইটো প্ৰতিটো পৰিয়ালে পৃথকে পৃথকে কঢ়িয়াই অনা ব্যক্তিগত চিন্তা হৈ থাকিব নোৱাৰে। প্ৰায় তিনি বছৰত তাই আঠৰ পৰা দহবাৰ ৰাজহুৱা কাৰ্যালয়লৈ গৈছিল, গাঁৱৰ মঞ্চত উত্থাপন কৰিছিল আৰু ৰাজ্যিক অভিযোগ ব্যৱস্থা আৰু ১০৭৬ জন-শুনানিৰ হেল্পলাইন ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তাই নিৰুৎসাহিত হৈছিল আৰু বাৰে বাৰে পলম হৈছিল। তাই আগবাঢ়ি গৈ থাকিল।
বিদ্যালয় নির্মাণৰ প্রশাসনিক প্রক্রিয়া আৰম্ভ হ’ল৷
অট্টালিকাটো গোটেইখিনি নহয়। পদ্ধতিটো হ’ল: তাই নিজৰ সন্তানৰ প্ৰতি থকা এটা চিন্তাক গাঁৱৰ প্ৰতিটো শিশুৰ হৈ নথিভুক্ত, বাৰে বাৰে, ৰাজহুৱা দাবীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে।
মঞ্জুৱে এতিয়া হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাসকলক সমৰ্থন কৰে, অভিভাৱকসকলক শিশুসকলক শিকিবলৈ উৎসাহিত কৰে আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সিদ্ধান্তত অংশগ্ৰহণ কৰে। এক্সপ’জাৰ ভ্ৰমণে তাইক লক্ষ্ণৌ আৰু ৰাজস্থানলৈ লৈ গৈছে।
এয়া কোনো সংগঠনে নীৰৱ নাৰীক কণ্ঠ দিয়াৰ কাহিনী নহয়। তাই নিজৰ বিচাৰি পালে। সামূহিক শিক্ষণে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাটো অধিক নিৰাপদ আৰু ফলপ্ৰসূ কৰি তুলিছিল।
নিজৰ সন্তানৰ প্ৰতি থকা চিন্তাক তাই গাঁৱৰ প্ৰতিটো শিশুৰ বাবে ৰাজহুৱা দাবীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে।
তিনি বছৰৰ অধ্যৱসায় ক’ৰবাত থিয় হ’বলৈ লাগে
মহিলাৰ সামূহিক, লিংগ আৰু নেতৃত্বৰ প্ৰশিক্ষণ, আৰু নৱমবাৰৰ বাবে কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হোৱাৰ ভ্ৰমণ খৰচ। সেইটোৱেই এই দাবীক অনুমোদনলৈ লৈ গৈছিল।
তিনি বছৰত মঞ্জুৰ আঠৰ পৰা দহবাৰ যোৱাটো কোনো ব্যতিক্ৰম নহয় যাৰ ওপৰত এই কাৰ্যসূচী গঢ় লৈ উঠিছে - কোনো ব্যৱস্থা নথকাকৈ এটা অধিকাৰ দাবী কৰাৰ প্ৰকৃত খৰচ এয়াই। এই পৃষ্ঠাৰ বাকী অংশত সেই ব্যৱস্থাটোৰে বৰ্ণনা দিয়া হৈছে।
এই কাৰ্যসূচীয়ে মানুহক প্ৰাপ্যতাসমূহ বুজিবলৈ, সামূহিক চাহিদা সংগঠিত কৰাত, প্ৰশাসনিক প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ কৰাত আৰু ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানসমূহক মৰ্যাদাৰে জড়িত কৰাত সহায় কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ই ফ্ৰণ্টলাইন ব্যৱস্থাসমূহক অধিক সামঞ্জস্যপূৰ্ণভাৱে সঁহাৰি জনাবলৈ সমৰ্থন কৰে, যাতে ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক স্বাৰ্থত ডিজাইন কৰা আঁচনিসমূহে প্ৰকৃততে সেই পৰিয়ালত উপনীত হয়।
এই কামটো কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ
দূৰৱৰ্তী বসতি, বনাঞ্চল আৰু বানপীড়িত ভূগোল, লিংগ আৰু জাতি বৰ্জন, দুৰ্বল নথিপত্ৰ, সীমিত পৰিবহণ আৰু খণ্ডিত তথ্যই আনুষ্ঠানিক যোগ্যতাক ব্যৱহাৰিক অস্বীকাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে। সুবিধা অবিহনে সামৰ্থ্য বিকাশ অপৰ্যাপ্ত, আৰু ব্যৱস্থা শক্তিশালীকৰণ অবিহনে সুবিধা ভংগুৰ হৈয়েই আছে।
পৰিৱৰ্তন কেনেকৈ হয়
সামূহিক প্ৰতিষ্ঠান, স্থানীয় স্বেচ্ছাসেৱক আৰু হেল্প পইণ্ট গ্ৰাম সভা, গ্ৰাম পঞ্চায়ত, বিদ্যালয়, অংগনবাড়ী কেন্দ্ৰ, স্বাস্থ্য সেৱা আৰু জিলা প্ৰশাসনৰ সৈতে জড়িত।
“সম্প্ৰদায়সমূহে মৰ্যাদাৰে অধিকাৰ দাবী কৰিব পাৰে, ৰাজহুৱা ব্যৱস্থাই নিৰ্ভৰযোগ্যভাৱে সঁহাৰি জনাব পাৰে, আৰু এটা পৰিয়ালৰ হাতত যি প্ৰাপ্যতাই পায়, সেইটোৱেই ইয়াৰ সন্তানক কৰ্মস্থলীত নহয়, স্কুলতহে ৰাখে।”
পেঞ্চন, প্ৰমাণপত্ৰ আৰু সামাজিক সুৰক্ষাৰ প্ৰাপ্যৰ সুবিধা পৰিয়ালটোৱে ইতিমধ্যে যোগ্য।
অংগনবাড়ী আৰু পুষ্টি সেৱাৰ সৈতে অভিসৰণ যাতে পৰিপূৰক পুষ্টি প্ৰকৃততে শিশুৰ ওচৰ পায়গৈ।
প্ৰসৱৰ পূৰ্বে আৰু প্ৰসৱৰ পিছৰ যত্ন, প্ৰতিষেধক অনুসৰণ আৰু গাঁও পৰ্যায়ত স্বাস্থ্য-ব্যৱস্থাৰ অভিসৰণ।
অকলে প্ৰশাসনিক জটিলতাক নেভিগেট কৰিবলৈ কম সক্ষম পৰিয়ালসমূহৰ সৈতে কাম কৰক।
সমান্তৰালভাৱে প্ৰদান কৰাতকৈ গ্ৰামসভা, গ্ৰাম পঞ্চায়ত আৰু জিলা প্ৰশাসনৰ সমন্বয়।
গাঁথনিগত দুৰ্বলতা চক্ৰ, এই কাৰ্যসূচীৰ পৰা পঢ়া।
অধিকাৰ আৰু প্ৰাপ্যতাই য’ত কাম কৰে য’ত কোনো যোগ্য পৰিয়ালে ইয়াৰ বাবে ডিজাইন কৰা সেৱাত উপনীত হ’ব নোৱাৰে।
এই ছবিত থকা ছোৱালীজনীয়ে নিজৰ শৰীৰ সাজু হোৱাৰ আগতেই সন্তান জন্ম দিবলৈ ওলাইছে। লখীমপুৰ খেৰীত ২ গৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ভিতৰত ১ গৰাকীতকৈও অধিক ৰক্তহীনতাত ভুগিছে, গৰ্ভধাৰণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই শৰীৰ দুৰ্বল হৈ পৰিছে।
কম বয়সীয়া মাতৃসকলৰ বাবে ৰক্তহীনতা পৰীক্ষা, পুষ্টিৰ প্ৰাপ্যতা আৰু মাতৃ-স্বাস্থ্য সেৱা।
ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়াল স্বাস্থ্য জৰীপ ৫ · লখীমপুৰ খেৰী (গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ৫৬.১%; জৰীপে ইয়াক সৰু নমুনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চিহ্নিত কৰিছে) - বেল্টত সৰ্বাধিক
অধিকাৰৰ অস্তিত্ব আছে। উপলব্ধি স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে নহয়।
ভাৰতত অধিকাৰ, প্ৰাপ্যতা আৰু ৰাজহুৱা সেৱাৰ এক বিস্তৃত স্থাপত্য আছে। অধিকাৰসমূহ আইন আৰু নীতিৰ জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়, আনহাতে চৰকাৰী কাৰ্যসূচী আৰু ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানসমূহে এনে ব্যৱস্থা প্ৰদান কৰে যাৰ জৰিয়তে মানুহে ইয়াক লাভ কৰিব বুলি আশা কৰা হয়। কিন্তু আইনত বিদ্যমান এটা অধিকাৰ ইয়াৰ বাস্তৱায়নৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু মাথোঁ। এটা পৰিয়ালৰ বাবে সেই অধিকাৰৰ অধিকাৰী হোৱা আৰু প্ৰকৃততে অনুভৱ কৰাৰ মাজৰ দূৰত্ব কেইবাটাও পৰ্যায় জড়িত হ’ব পাৰে, আৰু প্ৰতিটো পৰ্যায়তে এটা বেলেগ বাধাই হস্তক্ষেপ কৰিব পাৰে।
প্ৰশ্নটো এইটো নহয় যে আমি মানুহক আঁচনি লাভ কৰাত কেনেকৈ সহায় কৰো। মানুহ আৰু সম্প্ৰদায়ে কেনেকৈ তেওঁলোকৰ প্ৰাপ্য বুজিবলৈ আহে, ইয়াক প্ৰদান কৰা ব্যৱস্থাসমূহত নেভিগেট কৰে, প্ৰৱেশ বিফল হ’লে কাম কৰে, তেওঁলোকে যি লাভ কৰিছে তাক বজাই ৰাখে আৰু সামূহিকভাৱে দায়বদ্ধ প্ৰতিষ্ঠানসমূহক প্ৰভাৱিত কৰে।
য’ত আনুষ্ঠানিক অধিকাৰৰ পৰা জীয়াই থকা অধিকাৰলৈ যোৱাৰ পথটো ভাঙি যায়
এইবোৰ একেটা সমস্যাৰ বেলেগ বেলেগ সংস্কৰণ নহয়। বিভিন্ন বিন্দু য’ত নাগৰিক আৰু ৰাজহুৱা ব্যৱস্থাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন হ’ব পাৰে। কিহৰ বাধা আছে, আৰু প্ৰগ্ৰেমে ইয়াৰ ঠাইত কি ৰাখে চাবলৈ এটা মঞ্চ নিৰ্বাচন কৰক।
অধিকাৰ উপলব্ধিৰ আন্তঃগাঁথনি হিচাপে সামূহিক প্ৰতিষ্ঠান
প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ সৈতে মত বিনিময়ৰ জৰিয়তে অধিকাৰ উপলব্ধি কৰা হয়। প্ৰতিটো বিষয় বা প্ৰকল্পৰ বাবে এটা নতুন গাঁথনি সৃষ্টি কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, কাৰ্যসূচীয়ে জীৱনকালত বিকশিত হোৱা সম্প্ৰদায়ৰ মঞ্চৰ সংযুক্ত পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ জৰিয়তে কাম কৰে। এই স্থাপত্যৰ তাৎপৰ্য গোটসমূহৰ অস্তিত্ব নহয়। ই হৈছে তেওঁলোকে জমা কৰা সামৰ্থ্য।
DEHAT এ নেতৃত্ব, সুৰক্ষা, জলবায়ু ন্যায় আৰু অধিকাৰৰ বাবে পৃথক সম্প্ৰদায়ৰ গাঁথনি নিৰ্মাণ নকৰে। একেবোৰ মানুহ আৰু প্ৰতিষ্ঠানকে বিভিন্ন কাৰ্যসূচী বিনিয়োগৰ জৰিয়তে শক্তিশালী কৰা হয়; যিটো পৰিৱৰ্তন হয়, সেইটোৱেই আমি সেই প্ৰতিষ্ঠানটোক সক্ষম কৰি তুলিছে বুলি বুজো।
অধিকাৰ সামৰ্থ্যৰ পৰা অধিকাৰ উপলব্ধিলৈকে
লক্ষ্য হ’ল ব্যক্তি আৰু সম্প্ৰদায়ে নিজৰ অধিকাৰ আৰু প্ৰাপ্যতাক ক্ৰমান্বয়ে বুজি পোৱা, দাবী কৰা, সুৰক্ষা দিয়া আৰু উপলব্ধি কৰা। পাঁচটা পথে সেই লক্ষ্যক কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে, প্ৰত্যেকেই সামৰ্থ্যক প্ৰতিষ্ঠানিক সঁহাৰিৰ দিশত এখোজ আগুৱাই লৈ যায়।
অধিকাৰধাৰীসকলে অধিকাৰ, প্ৰাপ্যতা আৰু তেওঁলোকৰ বাবে উপলব্ধ ব্যৱস্থাসমূহক স্বীকৃতি দিয়ে।
প্ৰগ্ৰেম ডাটাৰ পৰা ৰাইটছ ইনটেলিজেন্সলৈকে
মানুহ, দাবী, প্ৰতিষ্ঠান আৰু ফলাফলৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰকল্প, প্ৰতিবেদন, ৰেজিষ্টাৰ আৰু ব্যক্তিগত দলৰ সদস্যসকলৰ স্মৃতিত সিঁচৰতি হৈ থাকিব পাৰে। পৰৱৰ্তী দিগন্ত কেৱল অধিক প্ৰতিবেদন দিয়া নহয়। ই সম্প্ৰদায়ৰ জ্ঞানক কাৰ্য্যকৰী তথ্যলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা - যাতে কি ঘটিছে, কোনে প্ৰভাৱিত হৈছে, কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছে আৰু ব্যৱস্থাসমূহ ক'ত বিফল হৈছে তাৰ উত্তৰ অবিৰতভাৱে পোৱা যায়। এই পৰিৱৰ্তনে কি সলনি কৰিব বিচাৰিছে চাবলৈ এটা শাৰী বাছক।
এটা পৰ্যায়ক্ৰমে বিনিয়োগৰ ৰ’ডমেপ
কৌশলগত সুযোগটো হ’ল সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতিষ্ঠান, দাবী-ধাৰাবাহিকতা ব্যৱস্থা, প্ৰমাণ আন্তঃগাঁথনি আৰু প্ৰযুক্তি শক্তিশালী কৰা যাৰ জৰিয়তে সম্প্ৰদায়সমূহে নিজেই অধিকাৰ ক্ৰমান্বয়ে উপলব্ধি আৰু ৰক্ষা কৰিব পাৰে। পুঁজিৰ পৰিসৰসমূহ প্ৰকল্পৰ বাজেট নহয়, সূচক কৌশলগত পৰিসৰ।
কিহৰ বাবে পদ্ধতিটো বেলেগ
বেছিভাগ অধিকাৰৰ কাম প্ৰৱেশৰ সময়ত বন্ধ হৈ যায়: এটা আবেদন কৰা, এটা সুবিধা লাভ কৰা, এটা গোচৰ বন্ধ কৰা। DEHAT ৰ অভিজ্ঞতাই প্ৰকাশ কৰে যে উপলব্ধি সাধাৰণতে সেই বিন্দুৰ পিছত ভাঙি যায় - যেতিয়া কোনো সুবিধাৰ অৱসান ঘটে, যেতিয়া পৰৱৰ্তী পৰিয়ালত একেটা বাধা পুনৰ আবিৰ্ভাৱ হয়, বা যেতিয়া কোনো প্ৰতিষ্ঠানে সেই সিদ্ধান্তৰ মালিক নহয় যিয়ে বৰ্জনৰ সৃষ্টি কৰিছিল। দায়িত্বশীল প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে অংশীদাৰিত্বত থকাটো সেয়েহে প্ৰৱেশৰ পিছত যোগ কৰা স্তৰ নহয়। ই অধিকাৰক বহনক্ষম কৰি তোলাৰ অংশ।
প্ৰতিটো প্ৰকল্প, কালানুক্ৰমিকভাৱে
26 / 26 · 2000 – 2025এই কাৰ্য্যক্ৰমে কাম কৰা প্ৰতিটো পৰিয়াল আৰু ৰাজহুৱা ব্যৱস্থাৰ মাজেৰে ক্ৰমবৰ্ধমান, আৰু প্ৰতিটো অভিসৰণৰ সংখ্যাৰ বাবে একক ঘৰ যাতে একোৱেই দুবাৰ গণনা কৰা নহয়। এই কামে সামৰ্থ্য-নিৰ্মাণ কৰা সম্প্ৰদায়ভিত্তিক সংস্থাসমূহ এবাৰ দেখুওৱা হয়, নেতৃত্বৰ বিদ্যালয়ৰ অধীনত। নিস্তব্ধ, ব্যক্তিগত পৰিৱৰ্তন - এটা সঠিকভাৱে জনা আৰু কাম কৰা পৰিয়াল - বাস্তৱিক কিন্তু ইয়াত সংখ্যা হিচাপে গণ্য কৰা নহয়।
ওপৰৰ সকলোবোৰ ৰেকৰ্ডত আছে। ইয়াৰ পিছত যি হ’ব তাৰ অংশ কেনেকৈ হ’ব বিচাৰে সেইটো বাছি লওক।
ওপৰৰ ৰেজিষ্টাৰত এই কাৰ্য্যসূচীৰ 26 প্ৰকল্পৰ তালিকা দিয়া হৈছে, প্ৰত্যেকৰে ইয়াৰ বাবে ধন আগবঢ়োৱা অংশীদাৰ আৰু ই কি কৰিলে। যিকোনো ধৰণৰ সমৰ্থন একে চৰ্তত আদৰণীয়।