हें दान वा धर्मदाय कित्याक न्हय.
2005–06 सावनचें दरेक तपासिल्लें वर्स हांगा मागिल्ल्या दरेक रुपयाक तेंको दिता.
हातूंतलो खंयचो DEHAT चो पद्दत?
आयज शाळेंतल्यान भायर काडिल्लो भुरगो हो एक व्हडलो मनीस थळाव्या अर्थवेवस्थेक दशकां सावन व्हरचो पडटा. अंदूं उदकाची सुरक्षीतताय नाशिल्लो शेतकार फुडल्या वर्सा दिसपट्ट्या पगाराच्या कामां खातीर स्थलांतरीत जावपी कुटुंब.
खर्च घडिल्ल्या मनशा कडेन रावना. तो पुराय जिल्ह्यांतल्यान वता - करदाते उणे, आणीबाणीच्या आदाराची गरज चड लोकांक, हेर सगळ्या गजालीं खातीर उणें उरिल्लें.
आमी दयाळपणांतल्यान काम करिनात, आनी आमी एका समाजाक उपाय भरपाची वाट पळोवपी रितें आयदन म्हणून माननात.
लोक हे सोडोवपाचे प्रस्न न्हय.
ते शेतकार, पालक, कामगार, दुकानदार आनी वेंचून आयिल्ले पंचायतीचे वांगडी, जांकां तांची तांक केन्नाच आडखळ नाशिल्ली. जें उणें आशिल्लें तें म्हळ्यार एक कार्यरत शाळा, हाजीर जावपी भलायकी कर्मचारी, रिणां दिवपाक तयार आशिल्ली बँक, कागाळ नोंद करपाक तयार आशिल्ली पुलीस स्टेशन.
आमच्या वावराक लागून तीं आडमेळीं पयस जातात, एका वेळार एक घर आनी एक संस्था.
जमनीचो वाद जिखपी बायल फकत जमीन दवरना - तिका आतां पयलीं मेळूंक नाशिल्ल्या रिणाचो कोलेटरल आसा.
विटांच्या भट्ट्या बदला शाळेंत रावपी भुरगो धा वर्सांनी पगार मेळोवपी, हाताच्या कामांतल्यान कांयच वाचयनासतना पिरायेंत वचपी मनशाच्या बदलाक.
रसायनीक आदारांतल्यान सैमीक शेती कडेन वचपी शेतकार तांकां फारीक करपाक रीण घेवप बंद करता, आनी उरिल्लें उरिल्लें स्वताच्या कुटुंबाक पोसप बंद करता.
संकश्टा पयलीं भलायकी सेवका कडेन पावपी कुटुंबाक आणीबाणीच्या वेळार जिल्लो हॉस्पिटलांत पावपी त्याच कुटुंबापरस भौशीक भलायकी वेवस्थेक उणो खर्च येता.
कायद्यान पयलींच हमी दिल्ल्या पगाराक प्रत्यक्षांत मेळपी कामगार तो थळाव्या बाजारांत खर्च करता, ताचो एक भाग कंत्राटदाराक वगडावचे परस, जांकां केन्नाच पुरायपणान दिवपाचो हेतू नाशिल्लो.
जेन्ना एका कुटमाचें उत्पन्न स्थीर जाता तेन्ना तातूंतलें चडशें बहराइचांत रावता - थळाव्या बाजारांत खर्च करतात, शाळेच्या शुल्का खातीर वाचयतात, पावसाच्या आदीं मात्शें बरे छप्परा कडेन दवरतात.
उदारतायेचें एके वटेनचें हस्तांतरण.
वांटून घेतिल्ल्या थळाव्या अर्थवेवस्थेंत एक वाटो.
जेन्ना लोकां कडेन कार्यक्षम बँक खातें, स्पश्ट जमनीचें मालकी हक्क आनी प्रत्यक्षांत पावपी पगार आसता तेन्ना अर्थवेवस्था सगळ्यांत बरी काम करता - उपकाराचें प्रमाणपत्र न्हय.
हीच अर्थवेवस्था हें काम बांदता, एका वेळार एक परतून मेळिल्लो हक्क.
एका कुटुंबान खर्च केल्ले पयशे दुसऱ्या कुटुंबाक उत्पन्न जातात.
बहरीचांत रावपी रुपया हेर खंय खर्च केल्ल्या त्याच रुपया परस बहराइचा खातीर चड करता. स्वाभिमानाचेर आदारिल्ल्या, थळाव्या उत्पन्नाचो पुराय तर्क असोच.
हाकाच लागून ह्या पेजीचेर आशिल्ल्या लोकांक आमी दात्या न्हय तर भागीदार म्हणटात.
एक दाता दिता आनी फुडें वता. एक भागीदार विचारता फुडल्या वर्सा पयशांचें कितें जालें - आनी आमी तांकां सांगतात.
दोन दशकां परस चड काळ DEHAT हांणी बहराइच, श्रावस्ती, बलरामपूर आनी लखीमपूर खेरी हांगाच्या समाजां बरोबर काम केलां - तांचे मुखार न्हय - भुरग्यांचें संरक्षण, बायलांचें स्वायत्तता, शेतकी उदरनिर्वाह, आनी हें सगळें चलता त्या भौशीक वेवस्थेचेर.
आमची भुमिका म्हळ्यार एका समाजा मुखार उबे रावप न्हय.
आतां थंय आमची गरज ना मेरेन ताचे कुशीक उबो रावप.
आमी तें मेजतात की आमी दिल्ल्या गांवांत कितले बेगीन गरजे भायर जातात - आमी कितले वांटून दितात हाचेर न्हय.
DEHAT वरवीं गुंतवणूक कित्याक?
कारण आमी पंचायतीचेर आनी पुलीस स्टेशनाचेर जितलो वेळ घालतात तितलोच वैयक्तीक प्रकरणाचेर घालतात - काम करपी वेवस्था फुडल्या भुरग्याचीय राखण करता.
कारण प्रत्यक्षांत काम करपी जिल्लो बाल संरक्षण युनिट राज्याक हेर तरेन निधी दिवचो पडटलो त्या आणीबाणी परस उणो खर्च करता.
कारण बहराइचाची अर्थवेवस्था वाडना जाल्यार तातूंतले एक तृतीयांश भुरगीं शाळेंतल्यान भायर पडटात.
कारण एक राइट टू एज्युकेशन केस लागू जाता ती चॅरिटी न्हय - कायदो पयलींच सांगिल्लें तें करता.
आनी कारण ज्या जिल्ह्यांत लोकसंख्येचो व्हडलो वांटो राज्याचेर काम करपाचो दावो ना, तो जिल्हो लोकसंख्येच्या त्या वांट्याक आडखळून उरना.
भास काडून उडोवची, आनी हांगां प्रत्यक्षांत हें कितें तें पळयात.
तुमी पयलींच रावतात त्या समाजांतली गुंतवणूक.
लोकां मदीं एक गुंतवणूक.
पयलींच हें करपाक जाय आशिल्ल्या संस्थांनी गुंतवणूक.
थळाव्या अर्थवेवस्थेंत गुंतवणूक जंय एका कुटुंबान खर्च केल्ले पयशे दुसऱ्या कुटुंबाक उत्पन्न जाता.
एक गुंतवणूक जी एक विशिश्ट केस बंद, एक विशिश्ट रीण फारीक, एक विशिश्ट भुरग्यान परतून नोंदणी केल्ली म्हणून दाखयता - फकत बरी भावना न्हय.
हो युक्तिवाद सारको आसा काय ना तें अजून थारावंक ना?
ह्या पाना वयल्या खंयच्याय खाशेल्या दाव्याची पुश्टी आमकां वि Og करात - एखादी संख्या, एखादो जिल्हो, एखादी पद्दत. आमी मूळ दाखयतले, वा एखादो दावो दिसता ते परस खंय अशक्त आसा तें स्पश्ट सांगतले.